Karagöz ve Hacivat- Bölüm 7

/Ney mi, Zurna mı?

-Selamın aleyküm Karagözüm

-Düttürü düt düt düt düt…

-Aman Karagözüm Karagözüm o elindeki ne?

-Ney.

-Aman Karagözüm. Hay Allah gene duymadı. Nasıl yapsak.

-Seni Hacicav cav seni. Duydum tabii ki diyorum ya sana ney.

-Ney ney Karagözüm?

-Ney değil Zurna. Tevbe…

-Zurna ney Karagözüm?

-Al sana hem ney hem Zurna Hacicav cav.

(Dış ses: Tak. Tokmak sesi.)

-Aman Karagözüm vallahi bu sefer boşa vurdun kafama.

-Yokkk yokk çok doluya vurdum. Nerelerde fıçıcık, içi dolu turşucuk.

-

Seni Hacicav cav seni. Elimdeki ney derim. Hâlâ dersin ki ney?

-Hee şimdi anladım Karagözüm elindekinin ismi ney.

-Çok şükür var şükür. Ne yaparsan dikkatli yap, yoksa başına işler gelir.

Tıs. Oy Oy Oy Oy Oy.

-Aman Karagözüm elimizde olan her şey kendi gibi mi çıkıyor sanki ilahi sende. Bana kızarsın ama bak dün aldığım güğüm. Hemencecik kırıldı. Adı güğüm ama kendi süngü oldu çoktan…

-Nasıl sündü? Hacicav cav. Ahşap olan süner mi hiç sende.

-Yok Karagözüm süngü süngü.

-Heh bak bir de kesmişsin süngüyle kırılmamış.

 -Yahu Karagözüm dinle hele. O anlamdaki süngü değil. Mezar başı olan süngü. Yani demek isterim ki hemencecik, ömür süremeden hakkın rahmetine kavuştu bile. Eskiden böyle miydi… Eşyanın bile ömrü kısalmış artık. İnsanın kısalmaz mı hiç…

-Yaaa öyle dersin. E madem öyle neden elinde tutarsın hâlâ Hacicav cav. At gitsin.

-Yok Karagözüm yok.

-Ne yok.

-Hemen atmam.

-O niye o.

-Elimde biraz gezdireceğim Karagözüm, kimi görsem de göstereceğim.

Diyeceğim ki Bakın, adı başka kendi başka… Ömrü kısa…

-Yahu Hacicav cav. Herkes bilir ölüm var.

-Aman Karagözüm herkes bilir de; o aynı herkes unutmaz mı.

-Ya unutur elbet doğru dedin.

-İşte o unutuna hatırlatacağım: Ömrü kısa kendi uzun olana…

(Der, başlar dolaşıp bağırmaya, çarşı pazarda…)

-BAKIN EY AHALİ, ADI BAŞKA KENDİ BAŞKA, ÖMRÜ KISA KENDİ UZUN!